Ένας AI agent που εξοικονομεί ~20 ώρες/εβδομάδα
Δεν γράφει απλώς, αμφισβητεί τον εαυτό του
Για ένα κανάλι YouTube ερευνητικού περιεχομένου έφτιαξα ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης που προτείνει, ζυγίζει και ετοιμάζει περιεχόμενο, εξοικονομώντας του περίπου 20 ώρες δουλειάς κάθε εβδομάδα. Το δύσκολο δεν ήταν η ταχύτητα, αλλά η αξιοπιστία: μια απάντηση που μοιάζει σωστή αλλά δεν είναι, είναι πιο επικίνδυνη από ένα ολοφάνερο λάθος, γιατί περνάει απαρατήρητη. Γι' αυτό ο agent αμφισβητεί ο ίδιος ό,τι γράφει, και τον τελευταίο λόγο τον κρατά ο άνθρωπος.
Το πλαίσιο
Ένας πελάτης διατηρεί ένα κανάλι YouTube με ερευνητικό περιεχόμενο. Κάθε εβδομάδα, για να βγει ένα βίντεο, έπρεπε να παρθούν δεκάδες μικρές αποφάσεις πριν γραφτεί καν η πρώτη γραμμή. Ποιο θέμα αξίζει; Ποιο όχι; Τι θα ενδιέφερε πραγματικά τον κόσμο; Και μετά ξεκινούσε η πιο βαριά δουλειά: έρευνα, σενάριο, αφήγηση, εικόνα, πηγές. Ώρες ολόκληρες κάθε εβδομάδα, που έτρωγαν χρόνο και ενέργεια.
Του έφτιαξα έναν ψηφιακό βοηθό με Τεχνητή Νοημοσύνη που αναλαμβάνει αυτή τη ροή: βρίσκει θέματα, βοηθά στην επιλογή, και ετοιμάζει το υλικό: το σενάριο, τις οδηγίες για το γύρισμα, τον τίτλο, την περιγραφή, την εικόνα μικρογραφίας του βίντεο, ακόμα και τις πηγές. Στόχος δεν ήταν «κάτι που γράφει αντί για εκείνον», αλλά κάτι που του γλιτώνει την επαναλαμβανόμενη δουλειά και τις μικρές, κουραστικές αποφάσεις.
Η πρόκληση
Στην αρχή το αποτέλεσμα εντυπωσίαζε: γρήγορο, καλοφτιαγμένο, συχνά πολύ χρήσιμο. Μέχρι που, δοκιμάζοντάς το, ετοίμασε ένα σενάριο για μια δικαστική υπόθεση της Meta. Όλα έδειχναν σωστά, μέχρι και η σιγουριά του κειμένου. Με ένα μόνο πρόβλημα: η πληροφορία δεν ίσχυε. Έγραφε ότι η δίκη θα γίνει, ενώ η υπόθεση είχε κλείσει με συμβιβασμό, λίγο πριν τη δίκη.
Το επικίνδυνο δεν ήταν ότι έλεγε κάτι ολοφάνερα λάθος. Ήταν ότι έλεγε κάτι σχεδόν σωστό, κι αυτό είναι πιο ύπουλο, γιατί δεν σε βάζει σε υποψία. Εκεί κατάλαβα τι χρειαζόταν στ’ αλήθεια το σύστημα: όχι κάτι που απλώς γράφει, αλλά κάτι που αμφισβητεί. Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη ακούγεται πάντα σίγουρη, ακόμα κι όταν δεν ξέρει. Και η σιγουριά δεν σημαίνει ότι έχει δίκιο.
Η λύση
Έφτιαξα ένα σύστημα που να μην φέρνει απλώς ιδέες, αλλά να τις ζυγίζει. Κάθε εβδομάδα προτείνει θέματα και τα βαθμολογεί σε άξονες που μετράνε στην πράξη, από τη δύναμη της ιστορίας ως την αξιοπιστία των πηγών, και ξεχωρίζει τα δυνατότερα. (Ο ακριβής τρόπος που βαθμολογεί μένει δική μου τεχνογνωσία.) Και πρόσθεσα ένα βήμα που έλειπε: πριν παραδοθεί οτιδήποτε, η πληροφορία ελέγχεται αυτόματα αν είναι επίκαιρη, διασταυρώνεται αυτόματα από πολλές πηγές και στο τέλος περνά από ανθρώπινο μάτι. Λίγο πιο αργό, πολύ πιο σίγουρο.
Τα αποτελέσματα
- Σήμερα ο βοηθός εξοικονομεί στον πελάτη περίπου 20 ώρες δουλειάς κάθε εβδομάδα, σταθερά, ξανά και ξανά: έρευνα, συγγραφή και πλήθος μικρών αποφάσεων.
- Κάθε ανθρώπινη διόρθωση γίνεται νέο κριτήριο: ο agent συντονίζεται όλο και πιο κοντά σε αυτό που θέλει το κανάλι.
- Τα λάθη που «μοιάζουν σωστά» πιάνονται πριν βγουν στον αέρα, όχι μετά.
- Ο χρόνος και η ενέργεια πάνε πλέον στην κρίση και στη δημιουργία, όχι στην αγγαρεία.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς
Το δύσκολο δεν ήταν τεχνικό, αλλά να φτιάξω κάτι που επιταχύνει τη δουλειά, χωρίς ο άνθρωπος να σταματήσει να σκέφτεται. Αυτό φέρνω σε έναν οργανισμό: όχι μια μηχανή που απλώς παράγει, αλλά έναν τρόπο να δουλεύει η Τεχνητή Νοημοσύνη δίπλα στους ανθρώπους, σηκώνοντας το βάρος από πάνω τους. Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να παράγει· η κρίση, όμως, παραμένει ανθρώπινη.